ANATHEMA
صبح زود با لرزه ای ممتد زرف در درونش با سلاحی خروشان,پیش می روند از میان بی انتها تاریکی می جنگند سخت,چون بر حق اند آری,اما که می داند این را؟ برای فتح یک تپه انسانها یکدیگر رو می کشند چرا؟نمی دانند زخمهایی پر درد غرور شان را می آزماید آن پنج تن هنوز در میان آتش خروشان زنده اند از آن درد که به یقین خوب می شناسند دیوانه شده اند به آسمان بنگر درست پیش از آن که بمیری واپسین بار است او چنین خواسته است غرشی تیره وتار,غرشی عظیم آسمان شکسته فرو ریخته را پر می کند هدفی در هم شکسته,روحش را از فریادی جفا پیشه لبریز کرده اینک چشمهایش به این راز بیگانه آوای سکوت را چه بلند میشنود حروم زاده! با دمیدن سپیده همه چیز می رود بجز آرزوی بودن اکنون می دانند چه خواهد شد چشمهای نابینا خواهند دید زنگها برای که به صدا در آیند؟ زمان می گذرد METALLICA
| Design By : Night Skin |
من نه شاعر هستم و نه نویسنده.
بدرود
?!
----------------------
گرفتن مطالب از این وبلاگ تنها با ذکر نام منبع امکان پذیر میباشد.
